Türk dili üzerindeki tartismlar devam etmektedir. Bir Türkçülük hareketi olarak baslatilan özlestirme akimi tam bir milli kültür yabancilasmasi haline dönüstürülmüstür. Kelimeler -ve tabii onlarla birlikte milli kültür muhtevalari- atiliyor, uydurma kelimelerle gayri milli bir kültür kurulmaya çalisiliyor. Böylece nesiller birbirine ve yeni nesiler milli kültüre yabancilasmaya devam ediyor. Süphesiz ki, Tükçe’yi sevenler, bu yozlastirma hareketinden dilimizi ve kültürümüzü kurtarmak için savasiyorlar. Milli kültürümüzü ve Türk dilinin yapisini savunanlarin, gelisme ve zenginlesmesi için didinenlerin önde gelenlerinden biri de üstad Peyami Safa idi. 1940 yilinda “Kalemi elime aldigim gündenberi Türkçe’nin müdafaasi için yazdgim satirlari birbirine eklesem, Istanbul - Ankara simendifer hattindan daha uzun olur.“ diye yazmisti. 1961 yilina, yani ölünceye kadar da ayni yönde yazmaya devam etti. Bu ciltte, dil hakinda yazdiklarindan bir demet sunuyoruz. Gelismeleri degerlendirmede kolaylik saglayacagi düsüncesi ile yazilari tarih sirasina göre tanzim ettik.(Arka Kapak)
