“YANGIN, İKİ ÂŞIĞIN SEVDASINI KÜL EDERKEN UÇURUMUN ENKAZINDA TUTUNACAK TEK DAL MASUM BİR CANDI.” Siraç, uçurumun kenarında doğru seçimi yapmış olsa da sevdiği kadını yaptığı hatalar yüzünden kaybetmiştir. Şimdi Elif’i tekrar kazanabilmek için önce yaşayacağını kanıtlaması gerekmektedir. Her sevda ikinci bir şansı hak eder mi? Yoksa bazı sevdalar uçurumun kenarında yitip gitmeye mahkûm mu edilmeli? Peki ya sebep olanlara ne demeli? Her şeyin sebebi karga iken o ise artık görevini tamamlayarak köşeye çekilmeyi tercih edecektir ama artık karga da oynadığı oyunların sonuna gelmiştir. Yalan da ortaya çıkacaktır, gerçek de… Sırlar da, geçmiş de... Ve sonra sıra kurula gelecektir. Şimdi herkesin bedel ödeme vaktidir. “Bu yol bizimse şayet, bir kere düştük o uçuruma. Sen ise o yolun da önünü kapattın,” dedi sanki tek doğrusu buymuş gibi. “Bir daha ne giderim ne de düşmek için heves ederim.”
