Masal bu ya, obur mu obur, huysuz mu huysuz bir dev, evinin yakınlarındaki köyü neredeyse esir almış, kendisini doyurmazlarsa her gün içlerinden bir tanesini yiyeceğini söyleyerek köylüleri korkudan tir tir titretmiş. Ama dev o kadar oburmuş ki köylüler deve yemek yetiştiremiyormuş. Tam zavallı köylüler çaresiz kalmışken, kocaman bir adam çıkıvermiş ortaya. Bu koca adamın torbasındaki sihirli toz bütün meyve ve sebzeleri bir dakikada büyütüyor, koskocaman yapıyormuş. Böylece köylüler bu sihirli tozun büyüttüğü sebze ve meyvelerle hem devi doyurmuşlar hem kendi yiyecek ihtiyaçlarını gidermişler hem de çevre köylere sebze-meyve vermeye başlamışlar. Herkes iyiymiş hoşmuş, memnunmuş hayatından; ama sihirli tozla büyüyen sebze,meyvelerin hiç iyi ve hoş olmayan yanları varmış!
''Banu Bozdemir'den güzel bir masal daha. Bencil kocaman bir devve tembel köylüler... Onların bu durumundan faydalanan yaramaz bir peri... Banu Bozdemir bize, sevimli karakterler aracılığıyla, kolay yoldan gerçekte hiçbir şeyin kazanılmayacağını anlatıyor. Ama masalın onunda, deve de perilere de köylülere de hak vermemek imkânsız. Bunu sağlayan ise Banu Bozdemir'in anlatımı.''
