Yüzyil önce açilan ve içinde pek çok bileseni barindiran vesayet parantezi kapaniyor. Türkiye günahlariyla yüzlesiyor, mazlumlariyla helallesiyor, komsulariyla barisiyor. Bir anlamda kendiyle yeniden tanisiyor.Biz de bu tanisma faslina bir ayna tutmak istedik. Türkiye'nin son yüzyilini, içinde bulundugumuz puslu havanin deniz fenerlerinden biri olan Etyen Mahçupyan'la konustuk."Elimizden gelecek ve çabayi anlamli kilacak olan sey, birlikte ortak sagduyumuzun pesine düsmekten ibaret... Tarih ve sosyolojinin her zaman siyasete üstün gelecegini unutmamak, sürdürülmesi gerçekçi olmayan parantezleri açma hevesinden uzak durmak, bellegimize ve tasidigimiz kültüre dokunan bir birliktelik zemini aramak...Her geçis dönemi bu hedefleri aradigini varsayar. Ama çogu buldugu çözümün zaten aranan oldugunu kanitlamanin pesine düser. Bu nedenle toplumsal nirenginin saglam kalmasi lazim... Bu da nesnel ve samimi bir tanikliga, baskalarina uzanmaya, birlikte düsünmeye muhtaç.Bir kitap bunu yapmaya yeterli olmaz elbet... Ama hiç yoktan iyidir."(Tanitim Bülteninden)
