Siyahla karışmanın ne zor oldugunu, sen bir de denizin mavisine sor.
“Bulmak için mi kaybettin beni?”
“Ben yine de bulurdum seni, sen kaybolmasan bile.”
Bazı kayboluşlar tesadüf değildir. Bazı karşılaşmalar da öyle.
Derin Mavi Sezer, ardında bıraktığını sandığı her şeyin aslında peşinden geldiğini anladığında, geçmiş bir kez daha konuşmaya başlar. Sırlar açığa çıktıkça, Aziz Ata ile arasında büyüyen bağ ikisini de karanlığın, suskunluğun ve geri dönülmez gerçeklerin ortasına sürükler.
Ve şimdi hikâyeleri serinin ikinci kitabıyla kaldıkları yerden devam ediyor…
Gecenin mavisi içimdeki maviden daha aydınlık. Ateşin içindeki ufak mavi yansımalar gibi, yanlış zamanda yanlış yerde bulunan bir su damlasıyım, söndürmem gereken yangını daha da harlıyor maviliğim.
